کسایی که از خدمت معاف شدن چیزی به اسم دفترچه خاطرات سربازی ندارن که توش بعد از خاموشی پادگان یه عالمه یادداشت عاشقانه واسه عشقشون نوشته باشن!
بعد اونوقت این لذت رو نمیچشن که اون دفتر رو یه روز به همون عشقشون که حالا بهش رسیدن تقدیم کنن و دوتایی باهم بخوننش
یعنی یه همچین آدم رمانتیکیم من !